fullsizeoutput_2d1b

De meest gestelde vraag

Hoe ben je er eigenlijk toe gekomen om te gaan schilderen ? Best een lastige vraag. Als ik heel eerlijk ben, moet ik toegeven dat het mijn partner was die mij ertoe aanzette nadat ik enkele potloodtekeningen van mijn kleinkind had gemaakt.
De stap naar het schilderen was de logische volgende stap en een ware ontdekking. In de zomer van 2018 begon ik gelijk een bezetene te exploreren.
Nu, 2 jaar later en 100 doeken rijker, weet ik : portretten en het hyperrealistisch weergeven van mijn kijk op de wereld, zijn mijn ding.
Het schilderen gaf mij een nieuwe wending aan mijn leven.
Ik ben heel fier op mijn werk, vooral sedert ik op grotere doeken ben beginnen te schilderen.

IMG_4281

Noodgedwongen 'autodidact'

Heb ik het er moeilijk mee dat ik geen opleiding heb gevolgd aan één of andere kunstacademie ? Neen. Zou het een voordeel zijn geweest ? Zeker wel.
Heb ik er nu nog de tijd voor ? Tijd maken is niet zozeer het probleem. Wel als ik die geïnvesteerde tijd zou afzetten tegen wat het mij zou opbrengen. Dan kun je - denk ik - beter elke dag blijven oefenen.
Ik zal dus altijd wel een autodidact blijven.
Vind ik dit erg? Nee hoor.
John Singer Sargent en Anders Zorn evenaren wordt sowieso moeilijk, gezien mijn late roeping. Maar anderzijds durf ik mijn werk gerust naast dat van vele afgestudeerden van het kunstonderwijs plaatsen.
Klinkt misschien wat zelfvoldaan maar uiteindelijk is het de kwaliteit van je werk die telt.
En dus, doe ik het - zoals Frank Sinatra - 'my way'.